همکاران اورژانس، زیاد به بیمارانی برخورده اند که به هر علتی تمارض کرده و خودشان را به بیهوشی میزنند. در این قبیل افراد برای بهوش اوردن، تحریکات دردناک و حتی ترساندن هم موثر نیست. بعضی از تزریق زیرپوستی آب مقطر یا چکاندن یک قطره الکل در بینی استفاده میکنند که اصلا انسانی نیست. من هم چندین مورد با چنین بیمارانی برخورده ام که یک روش بسیار ساده و موثر را برای بهوش آوردن این قبیل افراد بکار میبرم که در نوع خود میتواند آموزنده باشد.اول اطراف بیمار را خلوت میکنم و یا در صورت لزوم به آمبولانس منتقل میکنم. بعد خیلی آرام بیمار را صدا میکنم. اگر جواب نداد، آهسته و درگوشی به او میگویم: همه رفتند و ما تنها هستیم. من تکنسین بیهوشی هستم و چند سال سابقه کار در اتاق عمل و آی سی یو دارم. به خوبی فرق بین آدم بیهوش و کسی که خودش را به بیهوشی زده است می فهمم. الان هم میدانم که تو خودت را به بیهوشی زده ای. پس قبل از اینکه این موضوع را به خانواده ات بگویم و آبرو ریزی را بیندازم چشم هایت را باز کن و به سولاتم جواب بده، من هم مشکلت را بررسی میکنم و سعی میکنم یک راه حل خوب برایش پیدا کنم.
در 99% موارد فرد به آرامی چشم هایش را باز میکند و به سوالاتم جواب میدهد. همیشه هم سعی میکنم که علت این کار را بفهمم و با خانواده اش صحبت کنم یا در صورت لزوم آنها را متقاعد کنم تا به روانپزشک مراجعه کنند.
در 1% موارد هم بیمار واقعا بیهوش است و من اشتباه کرده ام که در این صورت چون بیمار بیهوش است حرفهای من را نمیشنود، مشکلی پیش نمی آید و طبق روال برخورد با بیماران بیهوش عمل میکنیم.