سه سال پيش كه تو اي سي يو بيمارستان شهيد صدوقي كار ميكردم، از ميان كارمندان اي سي يو تنها 3 نفر بوديم كه لقب استاد را يدك ميكشيديم. البته اين نه به ان معني بود كه مثلا استاد دانشگاه باشيم يا حتي مربي باشيم. نه، اصلا با دانشجو جماعت سروكار نداشتيم بلكه دليل ان چيز ديگري بود. استاد به كسي اطلاق ميشد كه در يك زمينه خاص داراي مهارت زيادي باشد طوري كه با ديگران فاصله زيادي داشته باشد. يكي از ان اساتيد، استاد آسوده هست.

استاد آسوده در زمينه رگ گيري و نمونه خون گرفتن، چه وريدي و چه شرياني، استاد مطلق و بدون رقيب است. اولين باري كه با اين استاد هم كشيك بودم، ساعت 5 صبح بايد خونگيري ميكرديم. توي لاين 1 اي سي يو 8 تخت وجود داشت كه همه پر بود و از همه انها بجز تخت 1 بايد خون شرياني ميگرفتيم. از هر بيمار بايد حدود 8 سي سي خون ميگرفتيم كه دو سي سي براي نمونه ABGو سه تا 2 سي سي توي 3 لوله مختلف براي ازمايش هاي CBC,PT,PTT, ASR ميريختيم. قرار شد من از تخت 1 شروع كنم و استاد از تخت 8 تا به هم برسيم. تخت 1 از همه ساده تر بود چون علاوه بر اينكه خون را بايد وريدي ميگرفتم، فقط 3 لوله ازمايش براي نمونه گيري داشت. چند نفس عميق كشيدم و با اعتماد به نفس كامل خونگيري را شروع كردم و به سرعت توي لوله ريختم و رفتم سراغ مريض دومي. كه ديدم استاد اسوده مشغول خونگيري است. به خيال خودم بهش تذكر دادم كه: شما قرار بود از مريض شماره 8 شروع كنيد. استاد گفت: همين كار رو انجام دادم و الان به اينجا رسيدم.  باورم نشد. رفتم سراغ جالوله و ديدم همه نمونه ها گرفته شده و اماده است. واقعا هاج و واج مونده بودم. تو مدت زماني كه من از يك مريض خون وريدي گرفته بودم استاد از هفت مريض خون شرياني گرفته بود. اينجا بود كه واقعا اعتراف كردم كه به حق عنوان استادي را به او داده اند.

چند سال پيش هم توي يكي از بيمارستان هاي اصفهان خانم پرستاري را ديدم كه براي مريضي كه من يكربع وقت صرف كرده بودم و نتوانسته بودم برايش رگ بگيرم، مثل اب خوردن رگ گرفت. آن خانم هم واقعا استاد بود.

تو بيمارستان هاي ما از اين اساتيد كم پيدا ميشود ولي هستند كساني كه به اين سطح از مهارت ميرسند.